Previous Page  10 / 11 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 10 / 11 Next Page
Page Background

[10]

είχε, και επίσης η μέση ελληνική επιχείρηση η οποία δεν έφυγε απ’ τη χώρα αλλά συνέχισε να

επενδύει, που δεν έκανε απολύσεις που ίσως έπρεπε να κάνουν. Υπάρχουν πολλοί

επιχειρηματίες και νοικοκυριά που φέρθηκαν υπεύθυνα και αυτό πρέπει να αναγνωριστεί.

Επίσης πρέπει να αναγνωριστεί ότι οι ευρωπαίοι ήθελαν να βοηθήσουν και παραβίασαν μια σειρά

κανόνων για να κάνουν αυτό. Δηλαδή να δώσουν και χρηματοδότηση αλλά κυριως να δώσουν

χρόνο στην χώρα να φτιάξει την οικονομία της. Σ’ ένα βαθμό το καταφέραμε και σ΄ένα βαθμό δεν

το καταφέραμε. Τώρα βρίσκομαστε στο τελευταίο κομμάτι αυτής της προσαρμογής στο οποίο

ούτε η ευρωπαϊκή ούτε η ελληνική πλευρά έχει δκαίωμα από οικονομική ηθική αλλά και από

πολιτική ηθική να τα παρατήσει. Άρα θα πρέπει να υπάρξει η ολοκλήρωση αυτής της

προσαρμογής ώστε επιτέλους να μην βλέπουμε την Ελλάδα να είναι σε μία συνεχή οριακή

κατάσταση μέσα στην νομισματική ένωση, αλλά ταυτόχρονα να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε τον

μέσο όρο.

Τα δυνητικά αναπτυξικά πλεονεκτήματα της ελληνικής οικονομίας είναι τεράστια, είναι πάρα

πολλά και δεν τα έχουμε εκμεταλευτεί. Η προσαρμογή δεν χρειάζεται σταθερότητα και από την

ΕΕ και από την Ελλάδα. Ως προς αυτό υπάρχουν η εξής δύο σκέψεις.

1. Στα επιμέρους καμμάτια του πακέτου πολιτικής, αν κάποιος δει ότι ορισμένα μέτρα δεν

έχουν πετύχει όπως έπρεπε και οπωσδήποτε αλλά είναι τα μέτρα που πρέπει να πάρεις

το 2011 και 2012 και άλλα το 2015 και το 2016. Τότε μπορεί με καλή πίστη και τα δύο

μέρη να διαπραγματευτούν και να συμφωνήσουν ένα άλλο μίγμα πολιτικής το οποίο θα

είναι εύλογο και θεμιτό.

2. Το πιο σημαντικό πρόβλημα όμως δεν είναι τόσο η αξιόπιστη πορεία της ελληνικής

οικονομίας όσο είναι η δημιουργία καταπολέμησης της υπάρχουσας και αυξανόμενης

αβεβαιότητας.

Άρα για να είναι αξιόπιστη η οικονομική πορεία της Ελλάδας δεν είναι δυνατόν για κανέναν να

σκέφτεται την επομένη στροφή του δρόμου γιατί είτε εμείς, είτε αυτοί μπορούν να πάρουν πίσω

το λόγο τους. Μπορούν ν’ αναιρέσουν αυτά που έχουν συμφωνήσει. Και αυτό φυσικά δεν αναιρεί

το γεγονός ότι η χώρα μας είναι ανεξάρτητη και θα πρέπει να λήξει αυτή η πορεία της επιτήρησης

η οποία είναι μία ανωμαλία. Το θέμα είναι πρέπει να λήξει η επιτήρηση το δυνατόν γρηγορότερα

ώστε να μπορέσει η Ελλάδα να πάει στις αγορές ώστε να μπορέσει να χρηματοδοτηθεί από τις

αγορές αντί να περιμένουμε μα μας κρίνει κάποιος πολιτικός μιας άλλης χώρας. Οι επενδυτές και

οι αγορές πρέπει να σε κρίνουν, κι αυτή είναι η φυσιολογική διαδικασία. Απλά για να ξεφύγεις από

αυτή την επιτήρηση πρέπει να δείξεις ότι είσαι αξιόπιστος σε αυτά που υποσχέθηκες να κάνεις.

Αλλά συστυχώς είναι δύσκολο να επιτευχθεί αυτό για τα ακόλουθα δύο προβλήματα.

1. Όσο καθυστερεί αυτή η διαπραγμάτευση και η δυνατότητα να βγεί η Ελλάδα από την

επιτήρηση τόσο περισσότερο παγώνει κάθε οικονομική δραστηριότητα οπότε όταν

κληθούμε να καλύψουμε αυτό το κενό θα είναι ακόμα μεγαλύτερο και θα νοιώσουν αυτοί

οι οποίοι είναι οι συνεπείς επιχειρηματίες και τα συνεπή νοικοκυριά μεγαλύτερο πόνο απ’

αυτόν τον οποίο θα μπορούσαν και απ΄αυτόν που τους αναλογεί.

2. Όσο παρατείνεται το πρόβλημα ταυτόχρονα εισέρχεται στο μυαλό όλων εκείνων που

εμπλέκονται στο σύστημα η πιθανότητα ενός μεγαλύτερου ατυχήματος. Επομένως, όταν

υπάρχει αυτή η αβεβαιότητα τότε αυτή με την σειρά της αρχίζει και κατευθύνει ένα κομμάτι

της δραστηριότητας της ώστε να εξισοροπήσει την περίπτωση ενός τέτοιου ατυχήματος.

Όσο επομένως σκέφτεται το ατύχημα δεν λαμβάνεις τις απαραίτητες αποφάσεις για να το

αποτρέψεις.