Previous Page  4 / 11 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 4 / 11 Next Page
Page Background

[4]

Το 61,3% ψήφισε την απόρριψη της πρότασης του σχεδίου συμφωνίας που μας πρότειναν οι

ευρωπαίοι εταίροι μας. Μπορεί όμως η επικράτηση του ΟΧΙ να ήταν μεγάλη και εντυπωσιακή

αυτό όμως δεν εμπόδισε τηε αριστερή κυβέρνηση Τσίπρα να παρακάμψει το ΟΧΙ της πλειοψηφίας

του ελληνικού λαού και να συμφωνήσει με τους δανειστές για ένα τρίτο μνημόνιο με σκληρότερους

όρους, το οποίο όμως είχε ήδη απορριφθεί από την πλειοψηφία του λαού. Θεωρώ ότι το 61,3%

σημαίνει ΟΧΙ στην υποταγή και στους πολιτικοοικονομικόυς εκβιασμούς από τα κέντρα εξουσίας

εντός και εκτός Ελλάδας. Αν πράγματι η κυβέρνηση Τσίπρα δεχόταν εκβιασμούς και απειλές, που

μπορεί να είναι μια εκδοχή, όφειλε να το καταγγείλει. Άραγε τι είδους δημοκρατία έχουμε όταν η

λαϊκή ετυμηγορία πετάγεται στο καλάθι των αχρήστων;

Η δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου η εξουσία πηγάζει από τον λαό, ασκείται από τον λαό, και

υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού. Κεντρικό χαρακτηριστικό της δημοκρατίας είναι η λήψη

αποφάσεων με ψηφοφορία των πολιτών. Αλήθεια, ερωτώ ξανά, που πήγε το 61,3%;

Υπάρχει μια σειρά από ερωτήματα για τους Έλληνες πρωθυπουργούς που κυβέρνησαν από το

2012 μέχρι και τις εκλογές του 2015.

1. Γιατί ο σημερινός πρωθυπουργός και τα κόμματα που κυβερνούν δεν προετοίμαστηκαν

για το πολύ πιθανό ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης με τους πιστωτές;

2. Γιατί δεν το έκαναν ούτε όταν φάνηκε καθαρά ότι δεν επρόκειτο να προκύψει τίποτα από

τις διαπραγμματεύσεις;

3. Γιατί ξόδεψαν τα κρατικά αποθέματα για να διατηρήσουν για πέντε μήνες μια παρωδία

διαπραγματεύσεων;

4. Γιατί παραπλανούσαν και καθυσύχαζαν τον Ελληνικό λαό πριν και μετά τις εκλογές, αντί

να τον προετοιμάζουν;

Αυτά είναι μερικά μόνο από τα αμείλικτα ερωτήματα που τους θέτει ο λαός και η Ιστορία.

Η αλήθεια του ΝΑΙ και του ΟΧΙ, σύμφωνα με τον οικονομολόγο Nouriel Roubini είναι ότι η ψήφος

του ΝΑΙ σίγουρα δεν θα τερμάτιζε την περίοδο της οικονομικής αστάθειας στην Ελλάδα. Ενώ η

ψήφος του ΟΧΙ θα μετέθετε το βάρος των εξελίξεων στην πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο ελληνικός λαός και η παγκόσμια κοινή γνώμη παρακολούθησαν εμβρόντητοι όσα συνέβησαν

μετά το δημοψήφισμα. Ακόμα και σήμερα το μυαλό του ανθρώπου δυσκολεύεται να καταλάβει

πως μια κυβέρνηση που ζήτησε και πήρε μια συντριπτική εντολή αντίστασης από τον ελληνικό

λαό, άρχισε ουσιαστικά να ενεργεί, μόλις έκλεισαν οι κάλπες, ωσάν να είχε κερδίσει το ΝΑΙ.

Επίσης δυσκολεύεται να καταλάβει πως πέντε μέρες αργότερα, και χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα

στις συνθήκες που επικρατούσαν στις 5 Ιουλίου η κυβέρνηση Τσίπρα συνομολόγησε με

εξευτελιστικές διαδικασίες μια ταπεινωτική και καταστροφική για την Ελλάδα συμφωνία.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Εκτιμώ ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα έχει αποτύχει και βρίσκεται σε πλήρη ομηρία. Τα

τελευταία πέντε χρόνια, οι ελληνικές τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποηθεί τέσσαρες φορές ή

ανακεφαλαιοποιούνται αλλά δεν είναι ούτε κεφαλαιακά επαρκείς και κυρίως δεν είναι ιδιωτικές.

Ας θυμηθούμε τις ανακεφαλαιοποίησεις των ελληνικών τραπεζών.

- 2009 - Πρώτο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης με προνομιούχες μετοχές 5

δισεκατομμυρίων ευρώ του νόμου Αλογοσκούφη, έχουν αποπληρωθεί από τις ΑΤΕ,