Previous Page  8 / 11 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 8 / 11 Next Page
Page Background

[8]

χρόνια και μπορεί να κυνηγηθείς για αποτυχίες οι οποίες υπήρχαν αλλά δεν έχεις

υπαιτιότητα. Πως μπορεί με την υφιστάμενη πραγματικότητα του χρέους η Ελλάδα να

εισέλθει σε αναπτυξιακή πορεία?

Η ελληνική οικονομία μπήκε στην πορεία ενός μεγάλου δημοσίου χρέους σταδιακά.

Υπήρξαν τουλάχιστον δύο δεκαετίες που οδήγησαν σ’ αυτή την κοινωνικοοικονομική

καταστροφή. Από την στιγμή που μπαίνεις στην περιοχή ενός ασταθούς χρέους δεν

υπάρχει δρόμος επιστροφής και γι’ αυτό όλες οι οικονομίες φροντίζουν να μην πλησιάζουν

καν σε αυτά τα επίπεδα και γι’ αυτό τα κριτήρια του Maastricht έλεγαν μην ξεπερνάνε το

60%. Οι έλληνες ρισκάραν αρκετά, φούσκωσαν την ελληνική οικονομία, αυξήσαμε τα

εισοδήματα μας, επομένως ρισκάραμε και τελικά καείκαμε διότι ήρθε η διεθνής κρίσης. Αν

δεν ερχόταν το 2008 μπορεί να ερχόταν το 2012. Άρα αργά η γρήγορα υπήρχε θέμα.

Τώρα για ποιο λόγο το υψηλό χρέος είναι πρόβλημα για μια οικονομία? Είναι πρόβλημα

για 2 λόγους.

1. Θα πρέπει να βγάλεις πόρους από την παραγωγή και την κατανάλωση για να

εξυπηρετήσεις αυτό το χρέος κυρίως από τις επενδύσεις

2. Όσο είναι υψηλά τα επιτόκια, τα οποία απαιτούν οι δαμειστές σου για να

συνεχίζουν την εξυπηρέτηση αυτού του χρέους γίνονται όλο και πιο υψηλότερα

Ποιο είναι το πρόβλημα με το ελληνικό χρέος το 2015?

Αυτή την στιγμή το πρόβλημα δεν είναι ούτε το #1 ούτε το #2. Δηλαδή, τα επιτόκια δεν είναι

πρόβλημα σήμερα διότι είμαστε εκτός αγορών και το επιτόκιο εξυπηρέτησης (γι’ αυτό το βουνό

χρέους) είναι πάρα πολύ χαμηλό (2,5%). Επομένως όσον αφορά το επιτοκιακό θέμα δεν είναι

αυτό το άμεσο πρόβλημα μας. Το πρόβλημα είναι ότι βγάζουμε υπερβολικά πολλού ςπόρους

από την οικονομία για να πληρώνουμε το χρέος μας. Αλλά ούτε αυτό είναι το μεγαλύτερο

πρόβλημα.

Το ποσοστό το οποίο πληρώνουμε για την εξυπηρέτηση τους χρέους ως ποσοστό του

εισοδήματος μας (του ΑΕΠ) για το 2014, 2015, και το 2016 είναι αρκετά χαμηλότερο πολύ

χαμηλότερο απ’ αυτό που πληρώνουν και καταφέρνουν και πληρώνουν τώρα άλλες οικονομίες.

Στην Ισπανία, στην Ιταλία, στην Γαλλία, στην Πορτογαλία. Άρα αν ούτε τα επιτόκια είναι υψηλά,

ούτε ένα μεγάλο κομμάτι του εισοδήματος μας δεν το πληρώνουμε ως προς το χρέος, τότε ποιό

είναι το πρόβλημα? Το πρόβλημα έχει αν κάνει ότι το χρέος αυτό έχει μια πολύ μεγάλη σκιά

αβεβαιότητας πάνω στην οικονομία. Γιατί όσο δεν υπάρχει μία οριστική διευθέτηση σε σχέση με

το τι θα γίνει στο μέλλον στο απότερο μέλλον η μέση διάρκεια αποπληρωμής του χρέους μας

υπερβαίνει τα δεκαπέντε χρόνια. Άρα το θέμα είναι αν κάποιος θα ήταν διατεθειμένος να λάβει

στην Ελλάδα μια μακροπρόθεσμη επενδυτική απόφαση? Είτε μιλάμε για ξένες άμεσες

επενδύσεις, είτε μιλάμε για επενδύσεις στο δεκαετές μας ομόλογο κλπ., η απάντηση αυτή την

στιγμή είναι ΟΧΙ διότι οι επενδύσεις φοβούνται (αυτό δείχνουν τα νούμερα) το θα γίνει στο μέλλον.

Υπάρχουν δύo σενάρια τα οποία πρέπει να υιοθετήσουν αφενός η ελληνική οικονομική πολιτική

και αφετέρου η Ευρώπη. Και οι δύο πρέπει να συγκλίνουν στην μείωση της αβεβαιότητας. Γιατί

όπως είπα νωρίτερα είναι η αβεβαιότητα που δεν έχει επιτρέψει στην ελληνική οικονομία από το

2010 και μετά να ανοίξει τα φτερά της. Ενώ φτιάξαμε το δημοσιονομικό μας, και το εξωτερικό

ισοζύγιο, κατά κάποιο τρόπο, ακόμα δεν έχουμε επενδύσεις με ευθεία συνεπαγωγή, δεν έχουμε

εισόδημα και δεν έχουμε θέσεις εργασίας. Άρα αφού η αβεβαιλοτητα είναι το πρόβλημα, ας

δώσουμε λύση στο πρόβλημα. Πως μπορεί να γίνει αυτό, δηλαδή η μείωση της αβεβαιότητας?