Previous Page  2 / 30 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 2 / 30 Next Page
Page Background

[2]

Πρόλογος

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει τα αποτελέσματα μιας ολέθριας οικονομικής, κοινωνικής και πολιιτκής

διαχείρισης η οποία εφαρμόστηκε τα τελευταία τριάντα χρόνια από τις κυβερνήσεις του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού

Κόμματος (ΠΑΣΟΚ) και της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ), οι οποίες ευθύνονται για την σπατάλη του δημόσιου χρήματος,

τη διόγκωση του ελληνικού εξωτερικού χρέους, και την ανάπτυξη των πελατειακών σχέσεων μεταξύ κυβέρνησης και

πολιτών κάτω από την ομπρέλα ενός πολυδιαφημισμένου, αλλά κατά την γνώμη πολλών ελλήνων του εξωτερικού

αποτυχημένου κοινωνικού συμβολαίου.

Ως μόνιμος κάτοικος των ΗΠΑ από το 1979, σπαράζει η καρδιά μου όταν επισκέπτομαι την Ελλάδα, τα

τελευταία χρόνια, και βλέπω τα κλειστά καταστήματα, τις λεηλατισμένες, ασυντήρητες και ρημαγμένες ολυμπιακές

εγκαταστάσεις, την αδυναμία της καταβολής των μισθών και των συντάξεων, την αδυναμία χρηματοδότησης των

σχολείων και νοσοκομείων, τις περικοπές να γίνονται σφοδρότερες με αποτέλεσμα να καταρρέει ολόκληρος ο

οικονομικός και κοινωνικός ιστός της Ελλάδας. Πονάω και ταυτόχρονα εξίσταμαι με την έλλειψη πολιτικής συνοχής,

τις λανθασμένες πολιτικές επιλογές των εκλεγμένων κυβερνήσεων, σε συνδυασμό με την παθογενή συμπεριφορά

μιας μεγάλης μερίδας Ελλήνων που δεν καταλαβαίνουν και δεν συμμερίζονται την ανάγκη μιας θεμελιώδους

κοινωνικο-οικονομικής αλλαγής προκειμένου να τεθούν ισχυρές βάσεις για το μέλλον ώστε να γίνουμε

ανταγωνιστικοί στις αγορές.

Η συνήθης ατάκα του δημόσιου υπαλλήλου, όταν κάποιος ενίσταται για την ταλαιπωρία και το φακελάκι,

«εδώ είναι Βαλκάνια», έχει τις ρίζες της σε αντιπαραγωγικά μοντέλα που βασίζονται στις πελατειακές σχέσεις και

μας πάνε πίσω στην Τουρκοκρατία. Η ανευθυνότητα και η προχειρότητα του ελληνικού πελατειακού συστήματος το

οποίο άνθησε κατά κόρον από τους πολιτικούς ηγέτες μας τα τελευταία τριάντα χρόνια, ευνόησαν όχι μόνον την

αδιαφάνεια και την διαπλοκή συμφερόντων, που είχαν ως απώτερο σκοπό την προώθηση των προσωπικών και

κομματικών τους φιλοδοξιών, αλλά ταυτόχρονα ευνούχησε την ανάταξη και τη θεμελίωση ενός υγιούς και

παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης.

Κατά τη διάρκεια της μεγάλης παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης, από το 1981 μέχρι και το 2000, ο

κόσμος μας άλλαξε θεαματικά. Οι Έλληνες ηγέτες και οι κυβερνήσεις τους, αντί να εκμεταλλευτούν τις ευνοϊκές

συνθήκες των δεκαετιών του 1980 και 1990 επέλεξε να ακολουθήσει μια πολιτική παροχών και πελατειακών