Previous Page  5 / 30 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 5 / 30 Next Page
Page Background

[5]

Συμμέτοχοι σ’ αυτές τις καταστροφικές πολιτικο-οικονομικές επιλογές είναι και οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, το

ελληνικό και διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθώς επίσης και τμήματα του ελληνικού εκλογικού σώματος.

Πίνακας 1: Δημόσιο Χρέος

Έτος

1980

1990

2000

2009

Δημόσιο χρέος ως % επί του ΑΕΠ

26

71

101,5

115,1

Πηγή: ΟΟΣΑ

Από το 1981 οι πολιτικές ηγεσίες μετέτρεψαν τους Έλληνες σε διψασμένους καταναλωτές οι οποίοι με τη

σειρά τους πίεζαν σε κομματικό, προσωπικό και συλλογικό επίπεδο προκειμένου να επεκτείνουν την αγοραστική

τους δύναμη αδιαφορώντας όχι μόνον για το ποιος χρηματοδοτούσε τις πλουσιοπάραχες κοινωνικές παροχές τους

αλλά επίσης και για το ποιες θα ήταν οι μελλοντικές επιδράσεις στην ελληνική οικονομία ενός τόσο

αντιπαραγωγικού κοινωνικο-οικονομικού μοντέλου. Η έλλειψη αυστηρής πολιτικής διαχείρισης σε συνδυασμό με τις

κραυγαλέες διαχειριστικές αδυναμίες, και την έλλειψη οικονομικού οράματος δημιούργησαν όλες εκείνες τις

προυποθέσεις οι οποίες ώθησαν την ελληνική οικονομία στην καταστροφή.

Οι πριν το 1981 ελληνικές κυβερνήσεις κινήθηκαν πάνω σε μια αυταρχική διακυβέρνηση των

παραγωγικών δυνάμεων με κοντόφθαλμα οικονομικά οράματα που απέτυχαν να θεμελιώσουν ένα ανταγωνιστικό

μοντέλο ανάπτυξης. Κατά συνέπεια όταν η Ελλάδα αποφάσισε να ζητήσει την πολιτικο-οικονομική της ένωση με την

Ευρωπαϊκή Ένωση αδυνατούσε να εφαρμόσει με συνέπεια κάποιο μοντέλο ανάπτυξης το οποίο θα ήταν συμβατό

με τη νέα οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα του κράτους μέλους. Επίσης, η συνεχής κομματικοποίηση των

κρατικών μηχανισμών είχε ως αποτέλεσμα να απονευρώσει περαιτέρω τις αδύναμες συμμετοχικές παραγωγικές

διαδικασίες και να ανοίξει τον δρόμο στην αλαζονεία και στο κυνήγι του προσωπικού συμφέροντος.

Το Διάγραμμα 1 συγκρίνει την ιδιωτική κατανάλωση Ελλάδας και Ευρωζώνης σε τρέχουσες τιμές εκατομ.

ευρώ. Η ιδιωτική κατανάλωση ενισχύθηκε από την απελευθέρωση των πιστοτικών αγαθών και την είσοδο της

Ελλάδας στην Οικονομική Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) των χαμηλών επιτοκίων και είναι μια παράμετρος που

εξηγεί την ελλειμματικότητα του Ισοζυγίου Τρεχουσών Συναλλαγών και τα προβλήματα του Ελληνικού Οικονομικού

Μοντέλου καθώς ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι η υψηλότερη στην υπόλοιπη ευρωζώνη και δεν καλύπτεται από την

εγχώρια παραγωγή.