Previous Page  8 / 30 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 8 / 30 Next Page
Page Background

[8]

συνδικάτα διαπραγματεύονταν οικονομικά οφέλη που δεν αντικατόπτριζαν μια αντίστοιχη

παραγωγικότητα.

Η κακή διαχείριση σε πολιτικό επίπεδο οφείλεται στην ανικανότητα και ανευθυνότητα των πολιτικών

ηγεσιών και των επιτελείων τους να προσδώσουν οικονομικό όραμα και να κάνουν την Ελλάδα

ανταγωνιστική, αξιόπιστη και ικανή να αφομειωθεί η οικονομία της στην Τρίτη Γενιά της

Βιομηχανοποίησης. Επίσης οφείλεται στην ανικανότητα και τον ερασιτεχνισμό των πολιτικών ηγεσιών και

των επιτελείων τους να διαχειριστούν τα κοινοτικά κονδύλια και τις οικονομικές κρίσεις. Η αποτυχία στην

αποτελεσματική εκμετάλλευση των κοινοτικών κονδυλίων που εισέρευσαν προκειμένου να βελτιώθουν οι

υποδομές και να αυξηθεί η εγχώρια παραγωγή, αναλογεί στα δημόσια στελέχη τα οποία λόγω

ανικανότητας και ιδιοτέλειας απέτυχαν να εξυγιάνουν τις προβληματικές επιχειρήσεις, ενώ ταυτόχρονα

σπαταλούσαν άκριτα τα εισερχόμενα κοινοτικά κονδύλια προς όφελος κομματικών υποθέσεων.

-

Το εκλογικό σώμα, το οποίο στον βωμό της αγοραστικής δύναμης, ψήφιζαν όποιον τους

υποσχόταν περισσότερα

και όχι με βάση ποιο οικονομικό πρόγραμμα θα ήταν φορέας μιας

αναπτυξιακής στρατηγικής και ανταγωνιστικής οικονομίας. Ο Έλληνας ζούσε πέρα από τις δυνατότητες

του και η ελληνική οικονομία εξαρτιόταν από αυτό. Επομένως η ελληνική οικονομία είχε ανάγκη από μια

διαρκώς αυξανόμενη κατανάλωση προκειμένου να μεγεθυνθεί. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το ελληνικό

κράτος να δανείζεται και να καταναλώνει λες και οι παραγωγικές του δυνατότητες πράγματι αυξάνονταν.

Και δανείστηκαν με το παραπάνω. Το αποτέλεσμα ήταν ο Έλληνας να γίνει ένας

κακομαθημένος και

ανεύθυνος πολίτης.

-

Ο επιχειρηματικός παράγοντας που απέτυχε να εκσυγχρονίσει τις παραγωγικές μονάδες του,

γιατί

αυτό συνεπαγόταν μακροχρόνιο κόστος και επενδυτικές πρωτοβουλίες. Ειδικότερα, η προνομιούχα τάξη

των επιχειρηματιών, πλην κάποιων εξαιρέσεων, απέτυχε να παρουσιαστεί ως μια τάξη που συνδέεται με

παραγωγικές δραστηριότητες και είναι φορέας μιας αναπτυξιακής στρατηγικής. Τα χρήματα που τους

δόθηκαν από επιδοτήσεις, τραπεζικά δάνεια και το χρηματιστήριο, αντί να δαπανηθούν για την

αναδιάρθρωση της οικονομίας και τη δημιουργία νέων δυναμικών επιχειρήσεων σπαταλήθηκαν

προκειμμένου να σωθούν παλιές χρεοκοπημένες εταιρείες οι οποίες δεν έκαναν καμία τεχνολογική